25.11.2025SEEPH 2025 w Paryżu i okolicach – tydzień wspierania zatrudnienia osób z niepełnosprawnością
W dniach 17–21 listopada 2025 odbyła się w Paryżu oraz sąsiednich miejscowościach (Saint-Cloud, Orsay) 29. edycja SEEPH (European Week for the Employment of People with Disabilities) – Europejskiego Tygodnia na rzecz Zatrudnienia Osób z Niepełnosprawnością. To wydarzenie, organizowane m.in. przez Institut Curie, LADAPT, Agefiph i FIPHFP, było okazją do dialogu, edukacji i działań praktycznych na rzecz pełniejszej inkluzji w miejscu pracy.
Co to jest SEEPH i dlaczego to ważne
SEEPH to coroczna inicjatywa poświęcona promowaniu równości zatrudnienia osób niepełnosprawnych. W 2025 roku jej motywem przewodnim było hasło: „Handicaps et emploi : l’égalité pour toutes et tous !” („Niepełnosprawność a zatrudnienie: równość dla wszystkich”)
Według organizatorów, celem jest nie tylko zwiększenie świadomości wśród pracodawców, lecz również budowanie trwałych narzędzi wsparcia i sieci kontaktów między osobami z niepełnosprawnością, instytucjami, firmami i organizacjami społecznymi.
SEEPH 2025 podkreśla również znaczenie zdrowia psychicznego, co wpisuje się w fakt, że zdrowie psychiczne zostało ogłoszone „Grande Cause Nationale” w 2025 roku.
Główne wydarzenia SEEPH w Paryżu i okolicy
Podczas SEEPH 2025 w Paryżu organizatorzy przygotowali różnorodne działania – konferencje, warsztaty, scenki teatralne i stoiska informacyjne – które miały na celu edukację, dzielenie się doświadczeniem i rzeczywiste angażowanie pracodawców i pracowników. Poniżej przegląd kluczowych punktów programu:
1. Konferencja „From Patient to Champion”
-
W poniedziałek, 17 listopada, odbyło się spotkanie pt. „From Patient to Champion: The Inspiring Journey of Héloïse Courvoisier”, z udziałem Héloïse Courvoisier – paralimpijki, która była leczona w Institut Curie.
-
Jej historia to wzruszający przykład transformacji: Courvoisier, mimo poważnej choroby oczu w dzieciństwie, została triathlonistką na najwyższym poziomie sportowym, uprawiając sport w kategorii PTVI (osoby z zaburzeniami wzroku).
-
Wydarzenie miało miejsce w Audytorium Hélène-Martel-Massignac w Paryżu i było transmitowane również online, co zwiększało dostępność dla uczestników.
2. Teatralne scenki i warsztaty integracyjne
-
W środę, 19 listopada, zaplanowano skecze teatralne przygotowane przez aktorów, w tym osób z niepełnosprawnością. Tematyka dotyczyła realnych trudności w pracy, takich jak adaptacja po długiej nieobecności, dysleksja, spektrum autyzmu czy ADHD.
-
Po każdej scenie odbywały się sesje dyskusyjne, które miały na celu wspólne przepracowanie problemów i poszukiwanie rozwiązań w codziennym środowisku pracy.
-
Ze względu na różne potrzeby uczestników, sesje prowadzone były w języku francuskim oraz angielskim.
3. DuoDay – dzień wspólnej pracy
-
W czwartek, 20 listopada, odbył się DuoDay – inicjatywa, która umożliwia osobom z niepełnosprawnością spędzenie dnia pracy u boku pracownika („job-shadowing”).
-
Jest to doświadczenie bardzo praktyczne: osoba z niepełnosprawnością obserwuje, uczy się, nawiązuje relacje, a pracodawca ma szansę przekonać się o kompetencjach i potencjale swojego gościa.
4. Stoiska informacyjne i quiz
-
Przez cały tydzień w lokalizacjach takich jak Orsay, Saint-Cloud i Paryż działały punkty informacyjne („Booths awareness”) – można było porozmawiać, wymieniać się doświadczeniami i dowiedzieć się o wsparciu dostępnym dla osób z niepełnosprawnością.
-
Dodatkowo przygotowano interaktywny quiz o niepełnosprawności („Disability Quiz”). Uczestnicy mogli przetestować swoją wiedzę i wziąć udział w zabawie – przewidziana była nagroda: brunch w Café Joyeux.
Znaczenie SEEPH dla rynku pracy i społeczności
Budowanie kultury inkluzji
SEEPH 2025 w Paryżu to nie tylko szereg wydarzeń, ale przede wszystkim okazja do budowania rzeczywistej kultury inkluzji w organizacjach. Dzięki konferencjom, teatralnym warsztatom i dniowi DuoDay, uczestnicy mogli zobaczyć, jak wygląda codzienna rzeczywistość osób z niepełnosprawnością w pracy – oraz co można zrobić, by ją ulepszać.
Zmiana postaw pracodawców
Dzięki kontaktowi bezpośredniemu (job-shadowing), ale też rozmowom i świadectwom (np. historia Héloïse), pracodawcy mają możliwość nie tylko zrozumieć barierki, ale i dostrzec potencjał. SEEPH promuje przekonanie, że niepełnosprawność nie oznacza braku kompetencji, lecz może wymagać dostosowania środowiska pracy i systemów wsparcia.
Temat zdrowia psychicznego
W 2025 roku SEEPH przyjęła bardzo ważny, społeczny wymiar, ponieważ zdrowie psychiczne było głównym tematem. W manifestach organizatorów i w programie tygodnia widać było wyraźne przesłanie: równość w zatrudnieniu to również dostęp do pracy dla osób, które mają problemy psychiczne.
Wydarzenie „Cap sur la santé mentale” (19–21 listopada) koncentrowało się na animacjach, konferencjach i świadectwach, by obalić stereotypy i pokazać praktyczne rozwiązania w kwestii zdrowia psychicznego w kontekście zatrudnienia.
Wyzwania i perspektywy na przyszłość
-
Dostępność pracy: Pomimo postępów, nadal istnieją bariery w zatrudnianiu osób z niepełnosprawnością – techniczne, psychiczne, edukacyjne. SEEPH pokazuje, że konieczne są zarówno działania systemowe, jak i oddolne inicjatywy.
-
Infrastruktura wsparcia: W wielu firmach brakuje dostosowanych ścieżek kariery, mentorów, asystentów czy elastycznych warunków pracy. Edukacja pracodawców i konkretne narzędzia (jak DuoDay) pomagają je wprowadzać.
-
Trwałość działań: Sama tydzień SEEPH to impuls – ważne jest, by inicjatywy kontynuować przez cały rok, nie tylko w tych pięć dni. Organizacje takie jak Institut Curie zapowiadają dalsze działania w ramach swoich strategii społecznych.
SEEPH 2025 w Paryżu i okolicach to inspirujący przykład, jak instytucje, firmy i społeczność mogą współpracować, by uczynić rynek pracy bardziej dostępnym i przyjaznym dla osób z niepełnosprawnością. Dzięki konferencjom, warsztatom, teatralnym scenkom i dniowi DuoDay, uczestnicy mieli szansę lepiej zrozumieć bariery i możliwości, a organizacje mogły wprowadzić konkretne działania inkluzyjne. Temat zdrowia psychicznego, podkreślony w tegorocznej edycji, pokazuje, że inkluzja nie dotyczy tylko niepełnosprawności fizycznej, ale również psychicznej – i że warto kontynuować dialog przez cały rok.


