13 odpowiedzi w tym temacie

[pier1987]

http://www.niepelnos...ledge/x/2108455

Co o tym myślicie?

[kaska_zaborze]

Powiem coś z czym się pewnie ze mną nie zgodzicie. Asystencja jest nie realna w praktyce. Załóżmy,że OzN wymagających pomocy non stop jest 1.000000 i co? Skąd się ci ludzie mają wziąść? Po 4h padnie, a mama poszła na 8 do pracy... Jest opieka wytchnieniowa, ale raczej nie jest wymienna z asystenturą. Każda uczelnia powinna mieć zatrudnionego asystenta, to ma sens.

[Ryzen]

Nie rozumiem tylko, dlaczego użyto tutaj terminu "niezależne życie"?
To przecież tylko zamiana zależności od rodziny, na zależność od asystenta, a nie niezależność...

[Monia74]

Z własnego doświadczenia z asystentem, o którym pisałam na tym forum, wiem, że asystent to nie opiekunka, ani tym bardziej pielęgniarka. Asystent nie wykonuje czynności pielęgnacyjno-higienicznych. Jest on raczej wsparciem w pewnych czynnościach: pomoże dotrzeć do urzędu, kina, teatru, a także wesprze podczas robienia zakupów.

 

Teraz czekam, jak się rozwinie akcja asystentki w Poznaniu - jest ciekawie

[Piotr M]

Nie rozumiem tylko, dlaczego użyto tutaj terminu "niezależne życie"?
To przecież tylko zamiana zależności od rodziny, na zależność od asystenta, a nie niezależność...

Dzień  dobry 

To nie takie  zerojedynkowe jak ci się wydaje. Asystent umożliwia niezależne Życie tak jak kule czy wózek poruszanie. Asystent nie załatwia niczego za ciebie tylko pomaga. W przypadku osoby niewidomej czyta czy wypełnia dokumenty, w przypadku osoby z problemami  z poruszaniem się pcha wózek czy coś, ale sprawy swoje załatwiasz sam, a wiec jesteś niezależny.

Użytkownik kuba edytował ten post 28 lipca 2025 - 17:14
Poprawa literówek.

[kaska_zaborze]

Piotrek wiem o co Ci chodzi i niby masz rację,ale ludzie patrzą na mnie i na asystenta, dwoi mu się w oczach,a to odbiera prestiż.Asystent rozumu nie odbiera i tego się trzymajmy jako OzN.

[Ryzen]

Piotrze, najwyraźniej mamy odmienne definicje samodzielności. Nie załatwisz wtedy swoich spraw sam, tylko z asystentem.
Proszę nie zrozumieć mnie źle, nie mam nic przeciwko asystentom osobistym, ale trudno w tym kontekście operować pojęciem "niezależności”. Tylko i wyłącznie na to chciałem zwrócić uwagę.

[Monia74]

Muszę skorygować swój poprzedni post dotyczący asystentury. W tym miesiącu zostałam objęta programem asystenckim, prowadzonym przez organizację pozarządową w Poznaniu. Jak się okazuje, to czy asystent wykonuje czynności pielęgnacyjne przy podopiecznym, zależy od realizowanego programu. Wypełniając ankietę, zadano mi pytania,  czy potrzebuję pomocy w toalecie, podczas jedzenia itp. Było też pytanie o mycie okien .

 

Wczoraj miałam pierwsze wyjście w asyście asystentki i jestem zadowolona. Moja asystentka jest studentką, czyli jest bardzo młoda. Zaimponowała mi swoją punktualnością, umiejętnością słuchania i ogólnie otwartą postawą.

 

Dziewczyna, o której pisałam wyżej jest drugą osobą, którą do mnie przysłała organizacja. Z pierwszą kobietą, mimo że byłyśmy w zbliżonym wieku, nie poczułam za grosz zaufania, co wykluczyło nawiązanie nici porozumienia. W dodatku zachowywała się arogancko, wygadując pseudonaukowe brednie na temat przyczyn mojej niepełnosprawności.

 

Morał z tej historii jest taki, że jako beneficjenci programów asystenckich mamy prawo być traktowani podmiotowo. Nie należy przyjmować każdą przysłaną do nas osobę z wdzięcznością i godzić się na nietaktowne zachowanie z ich strony. Jedna i druga strona musi w tej relacji czuć się komfortowo i bezpiecznie.

[__ANIOLEK__]

Obietnice wyborcze kruszeją:

https://niepelnospra...C9eBlhV7RMVEy4A

 

Szkoda, ale coś tak czułam, że za dobrze by było, żeby to było prawdziwe.

[Monia74]

Nie wiem, czy jest nad czym płakać, czy drzeć szaty. Nie wiem, czy ktoś wczytał się dokładnie w założenie projektu. Jest tam napisane m.in: "Zakłada się wprowadzenie mechanizmu pełnej indywidualizacji wsparcia osoby z niepełnosprawnością w ramach asystencji osobistej. Ustalanie prawa do asystencji osobistej odbywać się będzie poprzez złożenie wniosku do właściwego wojewódzkiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności, na podstawie wystandaryzowanego procesu oceniania potrzeb osoby z niepełnosprawnością w zakresie asystencji osobistej na podstawie: formularza samooceny potrzeb w zakresie asystencji osobistej, wywiadu w miejscu zamieszkania osoby, obserwacji. Na tej podstawie Zespół ds. ustalania prawa do asystencji osobistej będzie wypełniał wystandaryzowany Formularz ustalania prawa do asystencji osobistej, który umożliwi m.in.:
- zróżnicowanie przyznanej liczby godzin asystencji osobistej w zależności od potrzeb użytkownika,
- zróżnicowanie wysokości stawek dla asystenta osobistego z racji na szczególne potrzeby osoby z niepełnosprawnością, np. komunikacja wspomagająca i alternatywna (AAC), zachowania trudne lub wykluczenie komunikacyjne/transportowe,
- zróżnicowanie wymagań oraz możliwości w zakresie uzyskania szkoleń specjalistycznych przez asystenta osobistego
Zespół będzie składał się z dwóch członków, uprzednio szczegółowo przeszkolonych i certyfikowanych centralnie przez Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych". 

 

Zatem każdy, kto chciałby asystenta musiałby przejść kolejną urzędową drogę przez mękę. Pamiętajmy, że WZON-ach są braki kadrowe. Na określenie liczby punktów przy ubieganiu się o świadczenie wspierające czeka się miesiącami, a tutaj mieliby dodatkową robotę. Krasoń, niestety wszystko chce scentralizować, by łatwiej nadzorować. Nie jestem przekonana, czy to jest dobra droga.

[__ANIOLEK__]

Ja również jestem z tych osób, która nie popiera scentralizowania systemu w przypadku osób niepełnosprawnych. W przeszłości mieliśmy taką centralizację służby zdrowia i na zdrowie nam to nie wyszło. Wiele błędów i zadłużeń szpitali oraz masa innych problemów.

 

Oczywiście procedury są jak zwykle dość skomplikowane, a to z pewnością po raz kolejny podzieliłoby mocniej społeczność niepełnosprawnych. Więc na duży minus, ale nadal istnieje potrzeba takiego wsparcia, ona nie zniknie nigdy. Nawet, jeśli obecnie nie ma na to środków. Przy świadczeniu wspierającym też nie jest wesoło. Ludzie wynajmują kancelarie prawne, by się bronić i walczyć o większą punktację. Tak potrafią być zdeterminowani. Ja miałam szczęście otrzymać uczciwie przyznaną punktację świadczenia wspierającego. Szczerze to mnie mocno zaskoczyło.

 

Na koniec, oby temat asystencji osobistej, kiedyś wrócił, To, że jest ona potrzebna, nikt nie ma wątpliwości. Sama korzystałam z takich usług i to był dobry, wróć najlepszy czas, pełen aktywności i wsparcia dopełniającego mnie w codzienności.

[Monia74]

Sama korzystałam z takich usług i to był dobry, wróć najlepszy czas, pełen aktywności i wsparcia dopełniającego mnie w codzienności.

Aniołku, asystentura istnieje, mimo że ustawy brak   . Sama to potwierdziłaś w cytowanym fragmencie.Program jest realizowany przez lokalne ngo'sy wspierany przez samorządy. 

[__ANIOLEK__]

Aniołku, asystentura istnieje, mimo że ustawy brak    . Sama to potwierdziłaś w cytowanym fragmencie.

 
Tak, Moniu, ale powiem Ci, że kiedyś to było bardziej rozhulane. Program aktywizacji zawodowej i asystencji był najpierw jeden, potem drugi i tak mi chyba z dwa lata zleciały  W programy to było wrzucone, realizowane przez PCPR. Teraz brakuje nam asystentów i braki to największa bolączka. A  samych beneficjentów przybywa na liście. Więc nie dziwie się, że walka trwa o ustawę, bo to swego rodzaju byłby "obowiązek" ustawowy. Bez tego samorządy jedne sobie radzą, a inne nie. Bo kasy brak na to i wiele innych rzeczy, najczęściej.
 
Na razie radzę sobie i staram się być samodzielna i nie zwalniać tempa. Ale z wiekiem różnie może być, choć nie zamierzam tu czarnowidztwa uprawiać  
 
Fajnie by było mieć, coś ugruntowanego, czyli ustawę tak, jak piszesz. Zawsze to konkret. Tylko taką bez obietnic i bubli, a to wielka niewiadoma i znak zapytania, bo to bardziej życzeniowe   Zobaczymy, co będzie dalej.
 

Program jest realizowany przez lokalne ngo'sy wspierany przez samorządy. 

 
Brak ngo'sów na terenie mojego miasta. Przynajmniej na ten moment.

[__ANIOLEK__]

Źródło: informacja ze strony Facebooka Fundacji Avalon.
--------------------------------------------------------------------
Pamiętacie nasz wczorajszy post o słowach premiera dotyczących ustawy o asystencji osobistej, które padły podczas spotkania w Pabianicach? Dziś doczekaliśmy się sprostowania.
Premier Donald Tusk zapewnił, że temat wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami zawsze był dla niego ważny. Jednocześnie przyznał, że obecnie wyzwaniem są rosnące wydatki na zbrojenia oraz deficyt budżetowy, które wpływają na możliwość realizacji niektórych projektów.
Do tych słów odniósł się dziś w mediach Adam Szłapka, rzecznik rządu w polsatnews.pl wyraźnie zaznaczył, że nikt nie wycofuje się z prac nad ustawą o asystencji osobistej. Według jego zapowiedzi, projekt może trafić na Komitet Stały Rady Ministrów jeszcze w czasie wakacji.
To stanowisko trochę uspokaja – ale nie oznacza końca sprawy. Nadal czekamy na konkretne decyzje i działania, które zapewnią osobom z niepełnosprawnościami realne wsparcie, a nie tylko słowa.
Nie przestajemy się temu przyglądać. Bo asystencja osobista to nie przywilej. To życie. Godność. Wolność. Wybór.
---------------------------------------------------------------

Temat jest gorący, bo dużo emocji jest wokół niego i z pewnością, to nie ostatnie opinie w tej kwestii.