Skocz do zawartości

A- A A+
A A A A
Zdjęcie

Jaką książkę obecnie czytacie i jaką polecacie


  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
546 odpowiedzi w tym temacie

#541 Monia74

Monia74

    Narrator

  • Moderator
  • 1387 postów

Napisano 11 sierpień 2022 - 07:00

Jeszcze przypomniałam sobie o jednej przeczytanej książce. "Unorthodox: jak porzuciłam świat ortodoksyjnych Żydów" Deborah Feldman.

Niezwykła historia o cenie wolności i groźbie fundamentalizmu. Nowy Jork, Brooklyn - chasydzka dziewczyna uwięziona w jednym z najbardziej otwartych miast świata. Nastolatka bez książek, kina, teatru, koncertów, spotkań z rówieśnikami. Poddana opresyjnej tradycji i religii ortodoksyjnej społeczności. Aż trudno uwierzyć, że takie rzeczy się dzieją w najbardziej kosmopolitycznym mieście w XXI wieku. Fundamentalizm każdej religii jest groźny.

 

unorthodox-jak-porzucilam-swiat-ortodoks


  • 2

#542 Monia74

Monia74

    Narrator

  • Moderator
  • 1387 postów

Napisano 14 sierpień 2022 - 18:04

Zaczęłam czytać reportaż Witolda Szabłowskiego " Jak nakarmić dyktatora" o kucharzach autokratów drugiej połowy XX w.

jak-nakarmic-dyktatora-w-iext115607270.j

 

Co przypomniało mi doskonałej pozycji Moniki Milewskiej "Ślepa kuchnia. Jedzenie i ideologia w PRL". Któż z nas, którego dzieciństwo przypadło na lata 80-te XX wieku, nie pamięta kolejek za niemalże wszystkim? Puste półki pokrywał kurz i butelki octu. Książka Milewskej jest opracowaniem naukowym, lecz czyta się ją znakomicie. Pokazuje mechanizmy odgórnego sterowania rynkiem, co miało katastrofalne skutki. Dowiadujemy się, dlaczego komuniści przywłaszczyli sobie kościelne dożynki, których korzenie sięgają czasów przedchrześcijańskich. Przeczytamy o tym, że to kobiety wyszły na ulice, domagając się chleba dla swoich dzieci. Reglamentacja w latach 80-tych nie była niczym nowym, bo tuż po wojnie też obowiązywała.

958158-352x500.jpg


  • 1

#543 Monia74

Monia74

    Narrator

  • Moderator
  • 1387 postów

Napisano 21 sierpień 2022 - 11:37

O tym, jak wyglądało życie tuż po podpisaniu kapitulacji przez hitlerowskie Niemcy w 1945 r., napisano setki opracowań. Jednak zazwyczaj dotyczyły one państw dotkniętych okupacją. A jak wyglądało życie zwykłych Niemców w tym samym czasie w Berlinie, Bonn, Dreźnie, czy Düsseldorfie? Jak mieszkańcy tych miast układali sobie życie? Czy i jak radzili sobie z powojenną traumą, z byciem obywatelem kraju, które rozpętał piekło na ziemi? Między innymi o tym traktuje książka Haralda Jähnera "Czas wilka. Powojenne losy Niemców".

 

911995-352x500.jpg 


  • 1

#544 Al_Bundy

Al_Bundy

    Sufler

  • Użytkownik
  • PipPipPipPipPipPip
  • 536 postów

Napisano 11 wrzesień 2022 - 13:51

wite-szalestwo-zamoyski-adam.jpeg

 W lutym 1795 roku dwaj młodzi polscy książęta udający się do Petersburga, by złożyć wyrazy
uszanowania Katarzynie II, zostali zatrzymani w Grodnie i zmuszeni do pozostania
w nim, dopóki ich włosy nie urosły na stosowną długość. Ich „rzymskie” fryzury nie
mogły być tolerowane na carskim dworze, gdyż byłyby uznane za deklarację przekonań
jakobińskich. Zostali tam wpuszczeni dopiero wtedy, kiedy mogli upiąć włosy z tyłu
głowy i posypać je pudrem. Kiedy król Neapolu Ferdynand IV dostrzegł pewnego
wieczoru w operze kilku młodych mężczyzn, których włosy nie były upudrowane,
natychmiast opuścił budynek i kazał otoczyć go wojskiem. Żołnierze zatrzymali siedmiu
przedstawicieli neapolitańskiej szlachty, którzy spędzili noc w forcie św. Elma i zostali
następnego ranka wysłani na Sycylię z rozkazem odbycia służby w tamtejszym pułku

 


  • 0
Bóg dał z kalectwem pokusę nam - i głód,
By się związać w pokręconych sektę.
Partia Potworków! Rząd zatrutej krwi!
Ach, cóż za ulga - unormalnić skazy!
Nakaz szacunku, a nie gest odrazy,
Wystarczy - ja! ja! ja! - zmienić w - my!

#545 Monia74

Monia74

    Narrator

  • Moderator
  • 1387 postów

Napisano 16 wrzesień 2022 - 12:33

Ostatnio poruszam się w artystycznym, rodzimym środowisku. Pierwszą pozycją, którą Wam polecam jest biografia Zofii Stryjeńskiej Angeliki Kuźniak „Stryjeńska. Diabli nadali”. Bohaterka książki była w okresie międzywojennym niezwykle popularną i nagradzaną w Europie graficzką, scenografką i projektantką kostiumów teatralnych. Kobieta niezwykle charakterna, zadziorna, a z drugiej strony nieumiejąca sobie poradzić z codziennością. Mimo, że były okresy, kiedy miała zlecenia, nieźle zarabiała, to z zarządzaniem budżetem nigdy sobie nie radziła. Zawsze miała długi. Poza tym w kwestiach życiowych nie umiała podejmować decyzji. Po II wojnie światowej zamieszkała w Szwajcarii i gdyby nie pomoc jej dzieci, zupełnie by się zagubiła.
Biografia dobrze napisania, a samą postać Zofii Stryjeńskiej i jej twórczości, warto poznać.
933217-352x500.jpg
Kolejna książka, po którą sięgnęłam, też porusza się w kręgu artystycznym, ale dotyczy już okresu powojennego. „SPATiF. Upajający pozór wolności” Aleksandry Szarłat, to książka o warszawskim klubie, kawiarni, spelunie, zwał, jak zwał, gdzie chadzali, by pobyć we własnym gronie, bawić się, a przede wszystkim upijać się postaci znane z dużego i małego ekranu. Przede wszystkim aktorzy, reżyserzy, ale również literaci i mający ich wszystkich na oku ludzie z bezpieki. Specyficznie miejsce i specyficzni bywalcy. Ciekawie jest poznać życie od kulis, w czasach przed internetowych portali plotkarskich i lansu na ściankach.
1003909-352x500.jpg


 


  • 0

#546 Monia74

Monia74

    Narrator

  • Moderator
  • 1387 postów

Napisano 26 wrzesień 2022 - 18:10

Muszę przyznać, że Ślązak, Wojciech Dutka, pisze całkiem przyzwoite powieści historyczne. Właśnie czytam jego trzecią, a drugą, której akcja dzieje się w starożytności. Akcja "Apostaty" rozgrywa się w IV w.n.e., po śmierci cesarza Konstantyna Wielkiego. Jego dzieci walczą o władzę, na polu filozoficzno-religijnym bój toczy pogaństwo z chrześcijaństwem, a samo Cesarstwo Rzymskie drży w posadach. 

 

1008206-352x500.jpg


  • 0

#547 Monia74

Monia74

    Narrator

  • Moderator
  • 1387 postów

Napisano wczoraj, 12:05

Wczoraj zaczęłam "Rawenna. Stolica imperium, tygiel Europy" autorstwa brytyjskiej historyczki Judith Herrin.

Mało kto wie, że od 402 r. do 751 r. Rawenna była stolicą najpierw zachodniego cesarstwa rzymskiego, potem ogromnego królestwa Gota Teoderyka, a w końcu centrum bizantyńskiej władzy w Italii.

 

937961-352x500.jpg


  • 0


Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych