Skocz do zawartości

A- A A+
A A A A
Zdjęcie

Jaką książkę obecnie czytacie i jaką polecacie


  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
314 odpowiedzi w tym temacie

#301 __ANIOLEK__

__ANIOLEK__

    Orator

  • Super Moderator
  • 5219 postów
  • Skąd:home

Napisano 04 styczeń 2019 - 17:32

Sięgnęłam po klasyczną powieść Lawrence Hill "Aminata. Siła miłości".

 

Ponoć książka lepsza od filmu, a ja polecam dwie wersje :)


  • 2

Prawdziwą miarą osoby jest to jak traktuje tych, którzy nie mogą wyświadczyć jej żadnej przysługi — Ann Landers —


#302 Monia74

Monia74

    Gawędziarz

  • Moderator
  • 1163 postów

Napisano 05 styczeń 2019 - 12:00

O filmie nie słyszałam. Zresztą na film zawsze mi szkoda czasu  :D . Zdecydowanie wolę coś przeczytać niż obejrzeć.


  • 1

#303 Monia74

Monia74

    Gawędziarz

  • Moderator
  • 1163 postów

Napisano 16 styczeń 2019 - 12:04

Rzadko kupuję tradycyjne książki, gdyż czytuję przede wszystkim ebooki. Jednak wciąż są pozycje, które jedynie w tradycyjnej formie należy czytać, oglądać i delektować się pięknym wydaniem. Do takich cudeniek należy "Złoty Atlas. Największe wyprawy, odkrycia i poszukiwania na mapach" Edwarda Brooke-Hitchinga.

 

694189-352x500.jpg


  • 1

#304 Rufin

Rufin

    Milczek

  • Użytkownik
  • PipPipPip
  • 29 postów

Napisano 17 styczeń 2019 - 08:34

"Konsul" Krzysztofa Beśki

 

T296722.jpg


  • 0

#305 Monia74

Monia74

    Gawędziarz

  • Moderator
  • 1163 postów

Napisano 19 styczeń 2019 - 10:28

Przeczytałam wstrząsający reportaż Małgorzaty Rejmer "Błoto słodsze niż miód. Głosy komunistycznej Albanii".

 

706172-352x500.jpg

 

Zaczęłam czytać dwutomową gruzińską sagę "Ósme życie (dla Brilki)", autorstwa Nino Haratischwili.

 

467799-352x500.jpg


  • 0

#306 Szmulala

Szmulala

    Statysta

  • Użytkownik
  • PipPip
  • 7 postów

Napisano 21 styczeń 2019 - 12:09

Ja czytam domosławskiego Śmierć w Amazonii. Poruszające.


  • 0

#307 Monia74

Monia74

    Gawędziarz

  • Moderator
  • 1163 postów

Napisano 21 styczeń 2019 - 14:04

Domosławkiego czytałam "Wykluczonych" - gorąco polecam. Natomiast "Śmierć w Amazonii" dopisuję do swojej dłuuuugiej listy książek, które warto przeczytać. Dziękuję i pozdrawiam.


  • 0

#308 Monia74

Monia74

    Gawędziarz

  • Moderator
  • 1163 postów

Napisano 29 styczeń 2019 - 19:55

Co prawda "Ósmego życia" jeszcze nie skończyłam (ma dwa tomy), ale sięgnęłam po "Moją najdroższą" Gabriela Tallenta. Tym razem jest to audiobook, czyta Paulina Holz. Mroczna historia, poruszająca niezwykle trudny temat wykorzystywania córki przez ojca. Wrażenia są potęgowane przez to, że słyszę czytaną opowieść. Paulina Holz dobrze interpretuje tekst.

 

656697-352x500.jpg


  • 0

#309 Al_Bundy

Al_Bundy

    Sufler

  • Użytkownik
  • PipPipPipPipPipPip
  • 366 postów

Napisano 30 styczeń 2019 - 12:55

500_500_productGfx_09a2bc006e4f3a08fbdd4

Polska upadła, ponieważ stłumiła w sobie kulturę polską. Wielki Leibnitz (1646-1716) spostrzegł jeszcze za Michała Korybuta orientalizowanie się Polski. Twierdził, że należało by Polsce oderwać się od Rusi a związać z Zachodem. Polska podlegała całkowicie wpływom Litwy i Rusi. Na Rusi wzmogła się cywilizacja łacińska, lecz nie dosięgła ludu, który pozostał przy turańskiej. Na domiar złego królestwo polskie stało się państwem dynastycznym o dynastii wcale nie narodowej. Od elekcji Sasa już cała Europa składała się z państw dynastycznych. Ponieważ dynastyczność nabrała w Europie od dawna cech bizantynizmu, można powiedzieć o Wettinach, że zdobyli tron polski dla bizantynizmu. August II uważał Polskę za przedmiot handlu i sam wystąpił z projektem rozbioru Polski. Kosztem też Polski utrzymało się panowanie tureckie w Europie, gdyż Katarzyna II zawarła pokój z Turcją w Jassach w roku 1792, ażeby dopilnować rozbiorów Polski; poprzestawała na Oczakowie i kraju znad dolnego Dniepru, Boha i Dniestru; zatrzymała się rosyjska ekspansja na Bałkanie, żeby to powetować na Polsce. Dzięki zaś rewolucji francuskiej miała już Katarzyna zupełną swobodę na Wschodzie. W roku 1795 wstrzymano pochód 140 tysięcy żołnierza koalicyjnego, żeby z Belgii zawrócić nad Wisłę. Polska osłoniła Francję. Upadało państwo polskie na przekór wszystkim teoriom o silnym rządzie. Upadało, mając rząd najsilniejszy gdyż królowie sascy posiedli władzę absolutną. Nie można też winić sejmowania, albowiem za Augusta III, przez całych 28 lat jego panowania (1735-1763) odbył się tylko jeden sejm (na samym początku). W Polsce wyzbywano się polskości i przestawano należeć do cywilizacji łacińskiej. Zanikał (jak w całej Europie) personalizm, wybujał natomiast indywidualizm, kierowany impulsami. Nie przyjmowano bynajmniej bizantynizmu, gdyż nie było ani dążeń do jednostajności, ani też pokolenia owe nie męczyły się nad książką. Powstała specyficzna mieszanka cywilizacyjna, która sama nazwała się sarmatyzmem. Deklamowali nieszkodliwie o wolności, mając nad sobą największych tyranów. Dbali ogromnie o szlacheckie „urzędy" powiatowe, wyzbywając się nawet cienia samorządu. Łaciną władali expedite, pozbawieni wszelkich przymiotów cywilizacji łacińskiej itd. Sarmatyzm składa się z samych przeciwieństw.


Użytkownik Al_Bundy edytował ten post 30 styczeń 2019 - 12:59

  • 0
Bóg dał z kalectwem pokusę nam - i głód,
By się związać w pokręconych sektę.
Partia Potworków! Rząd zatrutej krwi!
Ach, cóż za ulga - unormalnić skazy!
Nakaz szacunku, a nie gest odrazy,
Wystarczy - ja! ja! ja! - zmienić w - my!

#310 monikawand

monikawand

    Statysta

  • Użytkownik
  • PipPip
  • 12 postów

Napisano 10 luty 2019 - 21:23

Obecnie czytam : "Randkę " Louise Jensen Polecam "Kwiat Pustyni ", a jeśli interesuje Cie temat księży, to polecam "Wyznania Księży Alkoholików ".
  • 0

#311 Al_Bundy

Al_Bundy

    Sufler

  • Użytkownik
  • PipPipPipPipPipPip
  • 366 postów

Napisano 11 luty 2019 - 15:59

big_DSC05045.JPG?lm=1544435761

W Księdze grzmotów i błyskawic, w rozdziale „O sztuce rządzenia ludźmi”, napisano: „Nie istnieje człowiek, sprawa, zjawisko, a nawet żadna rzecz, dopóty, dopóki w sposób swoisty nie zostały nazwane. Władzą jest więc moc swoistego nazywania ludzi, spraw
zjawisk i rzeczy tak, aby te określenia przyjęły się powszechnie. Władza nazywa co jest dobre, a co złe, co jest białe, a co czarne, co jest ładne, a co brzydkie, bohaterskie lub zdradzieckie; co służy ludowi i państwu, a co lud i państwo rujnuje; co jest po lewej ręce, a co po prawej, co jest z przodu, a co z tyłu. Władza określa nawet, który bóg jest silny, a który słaby, co należy wywyższać, a co poniżać”.

 

****

 

Będziesz spisywał moje czyny i usprawiedliwiał każdą moją zbrodnię i każdy mój występek w taki sposób, aby miały połysk szlachetnego kamienia. Nawet kiedy po szyję będziemy tkwić w gnoju i błocie, ty napiszesz, że przechodziliśmy strumień o najczystszej wodzie. 


Użytkownik Al_Bundy edytował ten post 11 luty 2019 - 16:04

  • 0
Bóg dał z kalectwem pokusę nam - i głód,
By się związać w pokręconych sektę.
Partia Potworków! Rząd zatrutej krwi!
Ach, cóż za ulga - unormalnić skazy!
Nakaz szacunku, a nie gest odrazy,
Wystarczy - ja! ja! ja! - zmienić w - my!

#312 Jimmy

Jimmy

    Statysta

  • Użytkownik
  • PipPip
  • 9 postów

Napisano 15 luty 2019 - 18:05

Ja obecnie czytam "Ludzi bezdomnych" S.Żeromskiego oraz "Zwierzęta i kontynenty " Tomasza Umińskiego.To akurat książka przyrodnicza.


  • 0

#313 Al_Bundy

Al_Bundy

    Sufler

  • Użytkownik
  • PipPipPipPipPipPip
  • 366 postów

Napisano 18 luty 2019 - 14:13

51-Qfz4UJiL._SX358_BO1,204,203,200_.jpg

 

W opinii współczesnych historyków król Władysław Łokietek był bardzo złym organizatorem państwa i równie słabym politykiem. Przypominają oni, że to właśnie ten władca utracił Gdańsk, Pomorze, Śląsk, a nawet własne rodzinne Kujawy. Poza tym dobrowolnie zrezygnował z Grodów Czerwieńskich. Zrywał sojusze i przyjaźnie, łamał obietnice, rządził nieudolnie. Jak widać z przytoczonego na wstępie przykładu, fakty te nie do końca są powszechnie znane i być może z tego właśnie powodu treści zawarte w tych opracowaniach na ogół nie trafiają do podręczników szkolnych i wydawnictw popularnych. Jeśli idzie o wizerunek króla Władysława Łokietka – parafrazując współczesnego polityka – wydawać by się mogło, że „czarne jest białe, a białe jest czarne”. Dlatego ta książka stanowi kolejną próbę zakończenia owej długotrwałej gry w kolory.


Użytkownik Al_Bundy edytował ten post 18 luty 2019 - 14:15

  • 0
Bóg dał z kalectwem pokusę nam - i głód,
By się związać w pokręconych sektę.
Partia Potworków! Rząd zatrutej krwi!
Ach, cóż za ulga - unormalnić skazy!
Nakaz szacunku, a nie gest odrazy,
Wystarczy - ja! ja! ja! - zmienić w - my!

#314 Monia74

Monia74

    Gawędziarz

  • Moderator
  • 1163 postów

Napisano 19 luty 2019 - 20:55

No to ja też o przeszłości. Tym razem sięgnęłam po nowość "Władcy Polski. Historia na nowo opowiedziana" Beaty Maciejewskiej i Mirosława Maciorowskiego.

Wydawałoby się, że o naszych dziejach napisano już tyle, że można poczuć lekki przesyt. Jednak tym razem ta monumentalna pozycja (w wersji papierowej blisko 1300 stron!), została napisana w formie wywiadów ze współczesnymi historykami, naukowcami ( z dwojgiem nich miałam zajęcia w czasie studiów :) ).

Rzecz ciekawa, ale na pewno nie przeczytam jej od razu. Będę ją przeplatała innymi pozycjami.

 

  706215-352x500.jpg


  • 0

#315 Al_Bundy

Al_Bundy

    Sufler

  • Użytkownik
  • PipPipPipPipPipPip
  • 366 postów

Napisano dziś, 22:42

i-na-dnie-w-paryzu-i-londynie.jpg

 

 

Powiedzenie, że francuski kucharz pluje do zupy, nie jest bynajmniej metaforą, a jedynie stwierdzeniem faktu. Taki kucharz to wprawdzie artysta pierwszej wody, ale jego artyzm nie ma nic wspólnego z czystością. W pewnej mierze nawet kucharz jest brudny właśnie dlatego, że jest artystą; żeby zaś potrawy wyglądały na półmisku elegancko, podczas ich przyrządzania nie sposób przestrzegać zasad higieny. Gdy na przykład szef kuchni sprawdza, czy stek został dobrze wysmażony, nie posługuje się w tym celu widelcem. Ujmuje mięso w palce, po czym rzuca je z powrotem na patelnię, następnie przejeżdża po nim kciukiem i oblizuje palec, żeby przekonać się o smaku sosu; powtarza te czynności, wreszcie postępuje krok do tyłu i kontempluje danie niczym artysta malarz wydający sąd o obrazie, w końcu zaś miłosnym ruchem kładzie stek na talerz, posługując się przy tym tłustymi, różowymi palcami, z których każdy oblizał tego ranka setki razy. Gdy uzna, że może być ukontentowany ze swojego dzieła, usuwa ślady palców ze steku, po czym wręcza potrawę kelnerowi. Ten zaś oczywiście macza w sosie palce, obrzydliwe, zatłuszczone paluchy, którymi wciąż przygładza ubrylantowane włosy. Wszędzie w Paryżu, gdzie mięsny posiłek kosztuje powyżej, powiedzmy, dziesięciu franków, konsument może być pewien, że obmacano potrawę tak, jak przed chwilą opisałem. W niedrogich restauracjach sytuacja wygląda inaczej – nikt się tam nie bawi z daniem, które kucharz zdejmuje z patelni widelcem i ciska na talerz, nie pomagając sobie palcami. Ujmując rzecz z grubsza: im posiłki droższe, tym więcej w nich cudzego potu i śliny.


Użytkownik Al_Bundy edytował ten post dziś, 22:44

  • 0
Bóg dał z kalectwem pokusę nam - i głód,
By się związać w pokręconych sektę.
Partia Potworków! Rząd zatrutej krwi!
Ach, cóż za ulga - unormalnić skazy!
Nakaz szacunku, a nie gest odrazy,
Wystarczy - ja! ja! ja! - zmienić w - my!


Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych